Behavioral Observational Audiometry

سنجش شنوایی کودکان به روش رفتاری – مشاهده ای (BOA)، آزمونی است که بر روی کودکان زیر 3 سال و یا کودکانی که تمایل به همکاری ندارند (سخت آزمون) انجام می شود. هدف از شنوایی سنجی رفتاری/مشاهده ای، ارزیابی و مطالعه واکنش های  غیر ارادی کودک به محرک های صوتی، برای بررسی میزان اثربخشی  سمعک  در بهبود مشکل شنوایی کودک است.

 

ادیومتری رفتاری/مشاهده ای، در درجه اول به عنوان آزمون Subjective مکمل برای آزمونهای Objective نظیر OAE, ABR و … انجام می شود به عبارتی دیگر، نتایج حاصل از این آزمون می تواند برای تایید و یا عدم تایید نتایج حاصل از آزمونهای الکتروفیزیولوژیک (OAE, ABR, Cortical) به کار برده شود.

برای انجام این آزمون، متخصص شنوایی شناسی، یک محرک صوتی را از طریق بلندگو مخصوص (Free Field)، ارسال می کند و واکنش و رفتار کودک را مشاهده و ارزیابی می کند. واکنش کودک به این محرک ها ممکن است در قالب تغییر در الگوی مکیدن، حرکت و باز کردن چشمها و چرخاندن سر و یا توقف فعالیتی که کودک در حال انجام آن بوده، باشد.

یکی از نکات مهم در رابطه با این آزمون، متفاوت بودن توانایی پاسخ دهی کودکان به محرکهای صوتی است. بطور مثال برخی از کودکان به صداهایی با شدت کم واکنش خوبی نشان می دهند ولی برخی دیگر از کودکان تا شدت صدا به حد بالایی نرسیده باشد، پاسخ نمی دهند. همچنین عواملی نظیر میزان هوشیاری کودک، علاقه و تمایل او به صدای های خاص، عادت پذیری به صدا برای پاسخ دادن و تاثیرات آزمایشگر بر نتیجه آزمون باعث بوجود آمدن تنوع زیاد در واکنشها و پاسخ های کودک می شود.